Bu defa Lion.
Filmdeki sevimli Hintli küçük çocuğun adı Saroo idi; adının Hintçe anlamı bu.

Bu defa film-yönetmen karışık gidelim.

Hindistan’da, 5 yaşında bir çocuğun kaybolması, Avustralya’da bir aile tarafından evlat edinilmesi ve 25 yaşında gerçek annesini bulması. Spoiler değil, bunu bilmek filmden bir şey eksiltmez çünkü esas araları ilginç.

İşte tam burada yönetmene gelelim. Gath Davis zıpırı, sadece 4 tane uzun metrajlısı olan, Avustralyalı, çok başarılı bir reklam filmleri yönetmeni. Reklamcı dediğin neyi en iyi yapar? Görselliği. Anlatımdaki estetiği. Buyurun size belgesel gibi, şiirsel Hindistan sahneleri.

Saroo’nun 5 ve 25 yaşları (Dev Patel) çok sempatik.

Filmde en çok ne ilgimi çekti biliyor musunuz? En sonunda jenerik akarken yazan bir bilgi: Hindistan’da yılda 80.000 çocuk kayboluyormuş ve bir kuruluş onlara yapabildiği kadar koruyucu aile bulmaya çalışıyormuş. Bu filmin bir misyonu da onların promosyonunu yapmak. Sevdim bunu.

Aklımda filmden neler mi kaldı?

Hindistan trenleri, garları.. Kalküta sokakları.. sanatsal fotoğraf gibi sahneler.. müthiş acımasız, zor bir yaşam.. yetimhane sahneleri..

Keyifliydi.