Tüm zamanlarda, eleştirmenlerden en yüksek puan alan filmlerden biri“. Böyle deniyor Moonlight için.

Öte yandan yönetmeninin (Barry Jenkins) sadece 2’inci filmi.. (ilki 2008 tarihli)

Finansmanını bulmak için umutsuzca uğraştığı film..

Kendi çocukluğunun benzediği film (kendi annesi de uyuşturucu bağımlısıymış)..

Önemini abartmak istemiyorum ama fazla ödül adaylığı var. Mesela Amerikan Film Enstitüsü (ki hiç duymadım), 2016’nın en iyi 10 filmi içinde saymış. Altın Küre’de 6 adaylığı var (drama dalında en iyi film ödülünü almış). BAFTA’da 4 adaylığı var. Ne bileyim, bunlar yabana atılacak şeyler değil.

Biraz -tabi ki spoiler’sız- filmden bahsedeyim.

Bunu bir LGBT filmi sayanlar olabilir, bence ana tema o değil (ama gene de 15 yaş seyirci sınırı doğru!).

Miami’deki Afro-Küban-Amerikalı çocukların dramatik hayatı.

En ilginç olan, hayatının 3 dönemini anlatım biçimi (bölüm adlarını söylemeden geçmem: Little, Chiron ve Black).

O dönemlerdeki halleri şöyle:

Öykü önemli değil. İşleniş biçimi önemli. Çok sahici. Abartısız. İçten. Derin.

Seyredecekler için -bana göre- filmin mottosunu da şuraya bırakalım:

Sen kimsin Chiron?